Het is je misschien opgevallen dat veel jonge mensen diep geloven dat er geen autoriteit bestaat hoger dan henzelf. Het is een diepe en brede oriëntatie die gevoed wordt door onze populaire cultuur. Geabstraheerd uit bepaalde populaire natuurkundige ‘statements’, komt het idee dat elke perceptie, mening of uitleg evengoed is als alle anderen. Als iemand veel beter is geïnformeerd, of misschien zelf wijzer is, of in een positie van hogere autoriteit verkeerd bepaalt niet dat zijn of haar mening beter is dan die van jezelf.
Iets om over na te denken: Een consequentie van deze houding van “relativisme” is dat je iedere mening en elk idee gelijktrekt. Dat je nu eenmaal mijn baas of vader bent betekent toch zeker niet dat je gelijk hebt? Het is een manier van mijn stem verhogen door die van jouw te verlagen. Het is subtiel, het is krachtig. Een leider die dit niet kan neutraliseren zal falen. Het omgekeerde van het verhaal kan natuurlijk ook het geval zijn. Ouders, docenten kunnen natuurlijk zo dom zijn als waar ze beschuldigd van worden. Maar als je faalt in het maken van bepaalde standaarden over wat goed of fout is, worden wij allen verliezers.
Verschillende interpretaties hebben verschillende consequenties, als zulke “rechten” niet eindigen waar iemands verantwoordelijkheid begint, begint de afdaling naar de laagste gemeenschappelijke deler. Daar is nog nooit een hoog presterende organisatie vandaan gekomen.
